به گزارش خبرنگار ايسنا بر اساس آمارهاي رسمي، نرخ بيکاري زنان از 16.8 درصد در سال 1388 به 19.8 درصد در سال 1392 رسيده است که افزايش 3 درصدي شاخص نرخ بيکاري زنان در پنج سال گذشته را نشان ميدهد اين در حالي است که در اين مدت، نرخ بيکاري مردان از 10.8 درصد به 8.6 درصد کاهش يافته است.همچنين نرخ مشارکت مردان در بازار کار ايران طي سال 1392، 63 درصد اعلام شده است در حالي که اين نرخ براي زنان حدود 12.4 درصد بوده است که ميتوان اين طور استنباط کرد که شکاف جنسيتي اشتغال طي اين دوره پنج ساله روندي صعودي داشته و جذب مردان در بازار کار نسبت به زنان بيشتر بوده است.
نکته حايز اهميت اينکه تعداد شاغلان مرد در سال 1392، نسبت به سال 1388 به ميزان 5.0 درصد افزايش پيدا کرده و از رقم 17334085 نفر به 18200886 نفر رسيده است که نشان ميدهد با پديده مردانه شدن اشتغال و زنانه شدن بيکاري مواجه هستيم.در طول دهههاي اخير مساله اشتغال به ويژه اشتغال زنان به يکي از موضوعات مهم و تأثيرگذار در تصميمگيريها و برنامهريزيهاي کشور مبدل شده است.آمارهاي رسمي بيانگر آن است که در پنج سال گذشته (1392-1388) تعداد شاغلان زن در ايران با کاهش 14.2 درصدي مواجه بوده است.
بر اساس نتايج طرح آمارگيري نيروي کار کشور در سال 1388، حدود 3 ميليون و 700 هزار نفر از شاغلان کشور را زنان تشکيل دادهاند اين در حالي است که در سال 1392،اين تعداد به 3 ميليون و 145 هزار نفر رسيده که نشان از کاهش 521 هزار نفري تعداد شاغلان زن دارد؛ به عبارتي هر سال به طور متوسط، حدود 100 هزار نفر از زنان شاغل در کشور از بازار کار خارج شدهاند.
نسبت جنسي اشتغال طي سالهاي اخير نيز حاکي از آن است که اين نسبت روند افزايشي داشته به نحوي که از 473 مرد شاغل در برابر 100 زن شاغل در سال 1388 به 579 مرد شاغل در برابر 100 زن شاغل در سال 1392 رسيده است؛علاوه بر آن نسبت جنسي بيکاري طي اين سالها روند کاهشي را تجربه کرده است به نحوي که از 283 مرد بيکار در مقابل 100 زن بيکار در سال 1388 به 221 مرد بيکار در مقابل 100 زن بيکار در سال 1392 رسيده است.
نکته قابل توجه اين که عليرغم کاهش تعداد زنان شاغل در سال 1392 نسبت به سال 1388، تعداد زنان شاغل داراي تحصيلات عالي طي همين دوره زماني به ميزان 21.5 درصد افزايش پيدا کرده است که افزايش تعداد زنان شاغل تحصيلکرده متاثر از دو عامل اصلي ورود زنان تحصيل کرده به بازار کار و افزايش سطح تحصيلات زنان شاغل بوده است.
در بحث شکاف جنسيتي اشتغال،نخستين موضوعي که درباره آمارهاي اشتغال زنان جلب توجه ميکند، تغييراتي است که در نرخ بيکاري زنان صورت گرفته است. بر اساس آمارهاي رسمي، نرخ بيکاري زنان در سال 1388 از 16.8 درصد به 19.8 درصد در سال 1392 رسيده است که افزايش 3 درصدي شاخص نرخ بيکاري زنان در پنج سال گذشته را نشان ميدهد، اين در حالي است که در اين مدت، نرخ بيکاري مردان از 10.8 درصد به 8.6 درصد کاهش يافته است.نرخ مشارکت مردان در بازار کار ايران نيز طي سال 1392، 63 درصد اعلام شده است در حالي که اين نرخ براي زنان حدود 12.4 درصد بوده که ميتوان اين طور استنباط کرد که شکاف جنسيتي اشتغال طي اين دوره پنج ساله روندي صعودي داشته و جذب مردان در بازار کار نسبت به زنان همواره بيشتر بوده است.
در مقابل، شکاف جنسيتي بيکاري طي اين سالها روند نزولي داشته و از رقم 64.6 درصد در سال 1388 به رقم 54.8 درصد در سال 1392 رسيده است که طبعا ادامه اين وضعيت موجب انباشته شدن بيکاران زن در بازارکار خواهد شد.اما بررسي تحولات اشتغال زنان در بخشهاي عمده اقتصادي طي اين سالها نشان ميدهد که زنان از برخي حوزههاي شغلي خارج شده و به روي آوردن يا جايگزين شدن در حوزههاي ديگر تمايل نشان دادهاند.
آمارها بيانگر آن است که در سال 1388 نزديک به 30.5 درصد زنان در مشاغل کشاورزي، 25.5 درصد در حوزه صنعت و 44 درصد در حوزه خدمات مشغول به کار بودهاند و تغييرات صورت گرفته موجب شده تا به تدريج حوزههاي کشاورزي و صنعت، سهم کمتري از اشتغال زنان را به خود اختصاص دهند و در مقابل، حوزه خدمات سهم بيشتري از زنان را در اختيار بگيرد.
همچنين با بررسي توزيع شاغلين زن دانش آموخته و داراي تحصيلات عالي در گروههاي عمده شغلي طي دوره پنج ساله (1392-1388)، ميتوان گفت در تمامي اين سالها سهم زنان در گروههاي عمده شغلي اعم از متخصصان، قانونگذاران،مقامات عاليرتبه، مديران، تکنسينها و دستياران از ساير گروهها بيشتر بوده است که نشان دهنده تغيير فعاليت زنان در پستهاي مديريتي و به عبارتي کيفي شدن اشتغال زنان است.